czarna mgła
2013
papier, technika własna
27 × 21 cm

Czarna mgła to obraz momentu granicznego — chwili konfrontacji. Symetria działa tu jak archetyp lustra: przestrzeń, w której dochodzi do rozszczepienia osobowości. To psychiczne starcie — ja wobec siebie. Świadomość naprzeciw tego, co wyparte.

Mgła nie jest jedynie tłem; staje się materią lęku, gęstą i pochłaniającą. W tej konfrontacji nie chodzi o zwycięstwo jednej ze stron, lecz o uznanie istnienia cienia. Obraz zatrzymuje moment napięcia — sekundę przed decyzją, czy wejść w mrok, czy dalej przed nim uciekać.

To opowieść o odwadze spojrzenia w głąb, nawet jeśli to, co się tam zobaczy, odbiera nadzieję. Bo właśnie w tym miejscu zaczyna się przemiana.