Kora vs Persefona
2025
tkaniny naturalne i syntetyczne, mulina, nici poliestrowe, krosno malarskie
45 × 45 cm,  tondo

Autoportret został skomponowany na wzór renesansowych portretów profilowych, takich jak dyptyk Piero della Francesca z galerii Uffizi Gallery, zamówiony przez Federico da Montefeltro. Cytuję tę formę świadomie — jako język władzy, reprezentacji i kontroli.

Postać zachowuje spokój właściwy renesansowemu wizerunkowi, jednak jej profil nie jest wypełniony — pozostaje jedynie konturem. Przez sylwetkę prześwituje pejzaż pól uprawnych. To krajobraz związany z mitem Kory i Persefony — historią porwania, zejścia do podziemia i cyklicznego powrotu. Grecka opowieść ma swój wcześniejszy odpowiednik w micie o Inannie, która zstępuje w głąb, by umrzeć i narodzić się na nowo.

„Vs” nie oznacza pojedynku, lecz rozszczepienie. Dziewczyna i władczyni. Utrata i sprawczość.

To próba uchwycenia momentu, w którym tożsamość rozpada się, by mogła się przekształcić. Interesuje mnie kobieca inicjacja jako doświadczenie zejścia — nie tylko utraty, ale i zdobycia wewnętrznej siły.